ከሶማሌ ክልል የተፈናቀሉ ዜጎችን በአዲስ አበባ ዙሪያ ለማስፈር በተደረገ ጥረት በተነሳ አለመግባባት የሰው ህይወት መጥፋቱ ተሰማ

ዋዜማ ራዲዮ- በቅርቡ ከሶማሌ ክልል የተፈናቀሉ ዜጎችን በአዲስ አበባ ዙሪያ ለማስፈር በተደረገ ጥረት በተነሳ አለመግባባት የሰው ህይወት መጥፋቱን በቦታው የተገኙ እማኞች ገለፁ።
እማኞች እንደነገሩና የዋዜማ ሪፖርተር እንዳጣራችው በአዲስ አበባ በኮልፌ አቅጣጫ አዲስ አበባና ኦሮምያ በሚዋሰኑበትና በኦሮምያ ክልል በሚገኘው አሸዋ ዴዳ በተባለው አካባቢ ከዚህ ቀደም ከገበሬዎች ላይ መሬት በመግዛት መኖሪያ ቤት ገንብተው በአካባቢው የሚኖሩና በዝቅተኛ የኑሮ ደረጃ ላይ የሚገኙ ነዋሪዎችን ለማስነሳት የተደረገው ሙከራ ደም አፋሳሽ ሆኗል።
“ህጋዊ አይደላችሁም” በሚል ከአካባቢው እንዲለቁ የተነገራቸው ነዋሪዎች ከደንብ አስከባሪዎች ጋር አርብ ዕለት በፈጠሩት ግጭት የአንድ ሰው ህይወት መጥፋቱንና በርካቶች መጎዳታቸውን ከአካባቢው ያገኘነው መረጃ ያመልክታል።
ግማሽ ሚሊየን ያህል ዜጎች ከሶማሌ ክልል ከተፈናቀሉ በኋላ በተለያዩ አካባቢዎች እንዲሰፍሩ ለማድረግ እየተሞከረ ሲሆን አብዛኞቹ ተፈናቃዮች ቀድሞ ወደ ነበሩበት ሶማሌ ክልል የመመለስ ፍላጎት እንደሌላቸው ገልፀዋል።
ተፈናቃዮቹን በአዲስ አበባ ዙሪያ ለማስፈር የኦሮምያ ክልል እንቅስቃሴ እያደረገ ሲሆን ቀደም ሲል ከገበሬዎች መሬት በመግዛትም ሆነ በተለያየ መንገድ የመኖሪያ ቤት የገነቡ ነዋሪዎች መሬቱን እንነጠቃለን በሚል ከፍተኛ ስጋት ውስጥ መሆናቸውን ለዋዜማ ተናግረዋል።
በተለይ ከዛሬ ነገ “ህጋዊ ት ሆናላችሁ”  ተብለው ከአስር አመታት በላይ ግብር እየከፈሉ መቆየታቸውን ገልፀው አሁን ግን የኦሮምያ ክልል የመሬት አስተዳደር ስራተኞች በየኣአካባቢው እየተዘዋወሩ ቅኝት በማድረግና መረጃ በማሰባሰብ ላይ እንደሆኑ ተናግረዋል።
የኦሮምያ ክልል ተፈናቃዮችን በተለያዩ አካባቢዎች የማስፈር እቅድ እንዳለው ገልፆ መልሶ ማስፈሩ የተፈናቃዮችን ፍላጎትና የኑሮ ሁኔታ ያገናዘበ እንደሚሆንና ሁሉንም በአዲስ አበባ ዙሪያ የማስፈር እቅድ አለመኖሩን ገልጿል።
በርካታ ተፈናቃዮች ከአዲስ አበባ ርቀው ባህላቸውና ወጋቸው ወደሚመሳሰልበት አካባቢ ለመስፈር ፍላጎት እንዳላቸው እንደነገሩት የኦሮምያ ብሮድካስቲንግ ኔትወርክ ባልደረባ ነግሮናል።

Ethiopia court jails members of outlawed group Ginbot 7

People protest against the Ethiopian government during Irreecha, the annual Oromo festival to celebrates the end of the rainy season, in Bishoftu on October 1, 2017

A court in Ethiopia has sentenced more than 30 people to long prison terms for belonging to an outlawed group.

They were allegedly members of Ginbot 7, a group the authorities say is committed to overthrowing the government.

The Ethiopian government designated it a terrorist group in 2011.

The move comes just two weeks after the government announced it would free some politicians who have been convicted or facing various charges in court.

Members of the Ginbot 7 group, founded by an Ethiopian-born British citizen, Andargachew Tsege, will now serve sentences of between 15 and 18 years.

Dozens more have been jailed by the courts over the past weeks due to their association with the group.

Meanwhile, a leading opposition figure and his co-accused have been sentenced to six months in prison for contempt of court.

Bekele Gerba, an official of the Oromo Federalist Congress, was jailed after he protested against the non-appearance of defence witnesses in the court trying his case.

The judge was angered after he reportedly sang a protest song in court.

He is among politicians who would have charges against him dropped following the announcement by Prime Minister Hailemariam Desalegn, many Ethiopians believe.

---

Terrorists or activists?

By Emmanuel Igunza, BBC Africa, Addis Ababa

The government would say there is no contradiction between its recent statement on freeing prisoners and these sentences.

Although their supporters are hoping they will be released, the authorities here see Ginbot 7 members as terrorists, not political activists.

Both its current leader Berhanu Nega and its founder Andargachew Tsege have been sentenced to death in absentia by an Ethiopian court for trying to overthrow the government. They both deny the charges.

Andargachew was arrested in Yemen and taken to Ethiopia in 2014 while Berhanu’s whereabouts are unknown.

Berhanu, a former university professor in the US, has previously threatened to march to Addis Ababa to remove the current government from power.

The government says the US-based group is sponsored by Eritrea and accuses it of trying to infiltrate the country.

Most of its members live in exile but authorities says some are active – but in hiding in Ethiopia.

It is highly unlikely that if any prisoners are released, Andergachew would be one of them as the government has previously taken a very strong stand against his release, despite pressure from human rights groups.

---

Up until now, the government has not followed up on its promise or issued a clear timeline on when those politicians jailed would be set free, reports BBC Ethiopia correspondent Emmanuel Igunza.

Ethiopia has always denied that there were any political prisoners in the country, as alleged by human rights and opposition groups.

The country has been hit by a wave of political unrest in recent years.

In December, social media users staged a day of action to remember those held behind bars.

Correction: This story has been updated to remove the suggestion that the UK government has campaigned for Andargachew’s release

የአገራችሁ የወደፊት እጣ ፋንታ ለሚያሳስባችሁ እና የህዝባችን የመከራ ጊዜ እንዲያጥር ለምትፈልጉ ኢትዮጵያዊያን በሙሉ

አለም አቀፍ የኢትዮጵያዊያን የጋራ ግብረ-ሃይል

አለም አቀፍ የኢትዮጵያዊያን የጋራ ግብረ-ሃይል ዲያስፖራ ኢትዮጵያዊያን ዘመዶቻቸዉን ለመርዳት፣ ለንግደና ለግንባታ ወደ አገር ቤት የሚልኩት የዉጭ ምንዛሬ (ዶላር፣ ዩሮና፣ ፓዉንድ) የህወሓት አገዛዝ እጅ እንዳይገባ በማድረግ ላይ ያነጣጠረ ዘመቻ መጀመሩ ይታወቃል።

ግብረ-ሃይሉ የህወሓት አገዛዝ በእጁ የሚገባዉን የዉጭ ምንዛሬ ባንድ በኩል ኢትዮጵያዊያንን ለማፈንና ለመግደል የሚጠቀምባቸዉን መሳሪያዎች ከዉጭ ለመግዣና በሌላ በኩል ከአገሪቱ የሚዘርፈዉን ሃብት ወደዉጭ ለማሸሺያ እንደሚጠቀምበት ጠቅሶ፣ የዚህን አገዛዝ እድሜ ለማሳጠር በርካታ ኢትዮጵያዊያን የህይወት ዋጋ እስከመክፈል በደረሰ ቆራጥነት በሚታገሉበት ባሁኑ ወቅት፣ ካገራቸዉ ወጥተዉ በዓለም ዙሪያ የሚኖሩ ኢትዮጵያዊያን የህዝባቸዉን የነጻነት ትግል ለማገዝ የአገዛዙን የዉጭ ምንዛሬ አቅም ማመናመን ቀላሉ፣ ቀጥተኛዉና ባጭር ጊዜ ዉስጥ ዉጤት ሊያስገኝ የሚያስችል ተግባር እንደሆነ ማስገንዘቡ የሚታወስ ነዉ።

ግብረ-ሃይሉ፣ ስለዚህ ዘመቻ ለአሜሪካ ድምጽ የአማርኛ ፕሮግራም የሰጠዉን ቃለ-መጠይቅ ተከትሎ የህወሓት አገዛዝ የዉጭ ጉዳይ ሚኒስቴር ቃል አቀባይ ሰሞኑን በዉሸት የተሞላ፣ ተራና አጭበርባሪ ምላሽ ሰጥቷል።

በተለይ ቃል አቀባዩ የሬምታንስ ዘመቻዉ የሚጎዳዉ ከዉጭ በሚመጣ ሬሚታንስ ላይ የሚደገፉ ወገኖቻችንንና እርሳስና እስክርቢቶ መግዣ የሚሆን ገንዘብ የሌላቸዉን ተማሪዎች ነዉ ሲል ከተለመደዉ የህወሓት-ወያኔ የቅጥፈት መጽሃፍ የተወሰደ፣ ጊዜዉ ያለፈበት ማደናገገሪያ አስተላልፏል። በተለይ ግን ዘመቻዉ ኢትዮጵያዊነት የሚጎድለዉ ድርጊት ማለቱ ለአገዛዙ ያለዉን ህሊና ቢስ ታማኝነትና ለኢትዮጵያዊያን የማመዛዘን ችሎታ ያለዉን ንቀት የሚያሳይ ስላቅ ነዉ። ከደቂቅ ህጻናት እስከ አረጋዉያን ድረስ አዉሬአዊ በሆነ ጭካኔ የሚገድል ዘረኛና ወንጀለኛ አገዛዝ እያገለገሉ የአገራቸዉና የወገናቸዉ ሰቆቃ ጧት ማታ የሚያብሰለስላቸዉን ኢትዮጵያዊያን በጸረ-አገራዊነት እና በጸረ-ኢትዮጵያዊነት ለመዉቀስ የሚያስችል ሞራላዊ መሰረት ሊኖር አይችልም።  ኤፈርትን የመሳሰሉ የዝርፊያ እና የጎሰኝነት ተቋማት አደራጅቶ ታይቶ በማይታወቅ ደረጃ የኢትዮጵያን ህዝብ ከሚመዘብር ስርአት ጋር በሎሌነት አብሮ እየሰሩ ለኢትዮጵያዊያን እና ኢትዮጵያዊነት ወገንተኛ መሆን ፍጹም አይቻልም።

የሬምታንስ እቀባ ዘመቻዉ ኢላማ አንድና አንድ ብቻ ነዉ፤ የኢትዮጵያን ህዝብ ለሃያ ሰባት አመታት በጫማዉ ስር ረግጦ የያዘዉ የህወሓት-ወያኔ አገዛዝ ነዉ።

የኢኮኖሚ ጫናዎች በደቡብ አፍሪካ (አፓርታይድ ላይ በተደረገ ትግል)፣ በአሜሪካ (የጥቁሮች የእኩልነት ትግል)፣ በህንድ (የነጻነት ትግል) አፋኛና ግፈኛ ስርአቶችን ለማንበርክ ከፍተኛ ሚና ተጫዉተዋል። ስለዚህም፣ በአገራችሁ ፍትህ፣ እኩልነትና ሰብአዊ መብቶች ተከብረዉ ለማዬት የምትሹ ዲያስፖራ ኢትዮጵያዊያን ሁሉ ለዘመድ፣ ወዳጅ፣ ንግድና ግንባታ ብላችሁ ወደ አገር ቤት የምትልኩት የዉጭ ምንዛሬ በዚህ አፋኝና ገዳይ አገዛዝ እጅ  እንዳይገባ በማድረግ የበኩላችሁን ወገናዊና አገራዊ ግዴታ እንድትወጡ ግብረ-ሃይሉ  በድጋሚ ጥሪውን ያቀርባል።  ይህም ማለት፦

ሀ）አገር ቤት ለሚኖሩ ዘመዶቻችሁ ገንዘብ በምትልኩበት ወቅት፣ እንደ ዌስተርን ዩንየንና መኒ ግራም የመሳሰሉትን መደበኛ የባንክ መስመሮችን እንዳትጠቀሙና በምትኩ በየአካባቢያችሁ የሚገኙ፣ ከህወሓት አገዛዝ ጋር ንኪኪ የሌላቸዉና ከባንክ ዉጭ ገንዘብ የማስተላለፍ አገልግሎት የሚሰጡ ነጋዴዎችንና ግለሰቦችን እንድትጠቀሙ፤ በባንክ መላክ ብቸኛዉ አማራጭ ለሚሆንባችሁ ደግሞ የምትልኩትን የገንዘብ መጠን ወይም የጊዜ ፍጥነት እንደሁኔታዉ እንድትቀንሱ፤

ለ）የአገሪቱ ሰላም በታወከበትና ያገዘዙ ባለሟሎች ሳይቀሩ ገንዘባቸዉን ወደዉጭ በሚያሸሹበት በአሁኑ ወቅት፣ የትዉልድ አገራችሁ ቤት ለመስራትም ሆነ በንግድ ወይም ሌላ ቢዝነስ ላይ ኢንቨስት ለማድረግ የምታስቡ ዲያስፖራ ኢትዮጵያዊያን፣ እቅዳችሁን ለጊዜዉ እንድታዘገዩት ወገናዊ ጥሪያችንን እናቀርብላችኋለን።

በመጨረሻም፣ ለወትሮዉ በዉጭ የምንኖር ኢትዮጵያዊያን ለምናሰማዉ ስሞታ መልስ ለመስጠት ደንታ ያልነበረዉ የህወሓት-ወያኔ አገዛዝ፣ ባሁኑ ጊዜ ፈጥኖ ምላሽ መስጠቱ ከሚገኝበት ከፍተኛ የፖለቲካና የኢኮኖሚ አጣብቂኝ ጎን፣ የዉጭ ምንዛሬ እቀባዉ ሊፈጥር የሚችለዉ ፈጣንና ወሳኝ ጫና እንዳስደነገጠዉ የሚያሳይ ስለሆነ ላልሰሙት እያሰማችሁ ትግሉን እንድትቀጥሉበት አደራ እንላለን።

ኢትዮጵያ ለዘላለም ትኑር!

አለም አቀፍ የኢትዮጵያዊያን የጋራ ግብረ-ሃይል

የክልላችን መንግስት እና የባህር ዳር ከተማ አስተዳደር የቴዲ አፍሮን ጥያቄ ተቀብሎ ፈቃድ ሰጥቶታል ” አቶ ንጉሱ ጥላሁን

አርቲስት ቴዎድሮስ ካሳሁን/ቴዲ አፍሮ/በባህር ዳር ከተማ የሙዚቃ ኮንሰርት ሊያዘጋጅ ነው፡፡ቴዲ አፍሮ ከአማራ ብዙኃን መገናኛ ድርጅት ጋር ልዩ ቃለ-መጠይቅ ዝግጅት ይኖረዋል፡፡

አርቲስት ቴዎድሮስ ካሳሁን/ቴዲ አፍሮ/ በባህር ዳር ከተማ የሙዚቃ ኮንሰርት ለማቅረብ ያቀረበው ጥያቄ በክልሉ መንግስትና በከተማ አስተዳደሩ ፍቃድ አግኝቷል፡፡ስለሆነም ጥር 12/2010 ዓ/ም ‹‹ኢትዮጵያ ወደ ፍቅር››የሚለው የፍቅር ጉዞ ኮንሰርት በአማራ ክልል መዲና ባህር ዳር ከተማ ይካሄዳል፡፡

የአርቲስት ቴዲ አፍሮ ማኔጀር አቶ ጌታቸው ማንጉዳይ ጥር 12 በዉቢቷ ባህር ዳር አርቲስቱ የሙዚቃ ኮንሰርቱን እንዲያቀርብ የአማራ ክልል መንግስት እና የባህር ዳር ከተማ አስተዳደር ፍቃድ የሰጠዉ መሆኑን ገልጸዋል፡፡

ኮንሰርቱም በተያዘለት ጊዜ በባህር ዳር ከተማ ይካሄዳል ብለዋል፡፡

የአማራ ክልል ኮምንኬሽን ጉዳዮች ጽ/ቤት ዳይሬክተር አቶ ንጉሱ ጥላሁን ‹‹ኮንሰርቱ ስለ ሰላም ፣ስለ ፍቅር፣ስለአንድነት ፣ስለ አብሮነት እና ስለ ኢትዮጵያዊነት የሚቀነቀንበት ነዉ፡፡ የክልላችን መንግስት እና የባህር ዳር ከተማ አስተዳደር የአርቲስቱን ጥያቄ ተቀብሎ ፈቃድ ሰጥቶታል ›› ብለዋል።

አርቲስት ቴዲ አፍሮ ኢትዮጵያ የሚለውን አልበም ከለቀቀ በኋላ የሚያቀርበዉ የመጀመሪያ የሙዚቃ ኮንሰርቱ ነው፡፡

ትግላችን የችግሩ ስር የሆነዉን ስርዓቱን ማስወገድ ላይ ያትኩር

ዶ/ር አበራ ቱጂ

በእራቱ የኢህአዲግ ድርጅት መሪዎች የተሰጠዉን ረጂም መግለጫ በጥሞና ተከታተልኩ። አራቱም ባለስልጣኖች አሁን ኢትዮጵያ ለገባችበት የፖለቲካ ቀዉስ ዋናዉ ምክንያት ራሳቸዉ የኢህአዲግ ባላስልጣናትና የነሱም የአመራር ዉድቀት ያመጣዉ መሆኑን ገልጸዋል።  እንዲሁም በኢህአዲግ አመራሮች ዉስጥ ዲሞክራሲያዊ አሰራ እንዳልነበረ፤ በዚያም የተነሳ በህዝቡና ተቃዋሚ ድርጅቶች ላይ ላይ በተለያየ መንገድ አፈናና ማኮላሽት ጭምር ይፈጽሙ እንደነበረ ገልጸዉልናል።  ለህዝቡ የሚገልጹት ጉዳይ ታአማኝነት እንዳልነበረውም አቶ ሃይለማሪያም የአሰፋንና የእናቱን ታሪክ በመጥቀስ ነግረዉናል። በዉስጣቸው ያለው ችግር፣ ከግል ከስልጣን ጥም የተነሳ እንደሆነ፣ በዚህም በመቧደን አንዱ አንዱን ለማጥፋት ይሰሩ እንደነበር፣ የግል ሃብት ለማከበትም ሲሉ ኮንትሮባንድ አንዳስፋፉ የመሳሰሉትን ሁሉ ዘርዝረዋል። ባለስልጣኖች፣ ያሚመሩበት ስርዓትና የፈጠሩት የጎሳ ፈደራሊዝም ግን ምንም ችግር አላመጣም፤ ችግሩ እኛው ራሳችን ብቻ ነን፣ የምንከተለው መርህና ስርዓት ፍጹም ትክክል ነዉ ይሉናል። ይህ ሁሉ ቀዉስና የሰዉ እልቂት የመጣዉ በነሱ መሆኑን ቢገልጹም አንድም ሰዉ እንኳ ተጠያቂ ሁኖ ለፍርድ ሲቀርብ አላየንም።  የችግሩን ዋና ምንጭ በትክክል  ለመመርመርና ለመለወጥ ፍላጎቱ የላቸዉም። ጉዳዩ ጊዜ ለመግዛት የተደረገ የፕሮፖጋንዳ ዘመቻ ነው።

የችግሩ ምንጭ ራሳቸው መሆናቸዉን ማመልከታቸው ባልከፋ፤ ነገር ግን አሁንም ከኛ ዉጭ ለኢትዮጵያ ህዝብ አማራጭ የለም እያሉን ነው። የህዉሃት-ኢህአዲግ ባለስልጣናት ብዙ ጊዜ እንደሚናገሩት ድርጅቱ እንደእባብ ነው።  እባብ ቆዳዉ ሲያረጅ፣ ያረጀዉን ቆዳ ገልፍፎ ጥሎ፣ ለተመልካች አዲስ መስሎ ብቅ ይላል። አሁን በኢትዮጵያ ላይ ለሃያ ስድስት ዓመታት ይህን ሁሉ ግፍ ከፈጸሙ በኋላ አሁንም እንግዛችሁ፣ እንጋልባችሁ ይሉናል።  የህዉሃት-ኢህአዲግ መሪወች አሁንም ከአንድ መቶ ሚሊዮኑ ኢትዮጵያዊ ዉስጥ ከኛ ዉጭ አገር መሪ ሊኖር አይችልም እያሉን ነዉ። ከኛ የተሻለ አዋቂና ለአገር አሳቢ የለም ማለታቸዉ ነው። ይህም ህሊና ከማጣትም ያለፈ፣ በህዝብ ሰቆቃ መሳለቅ ነው። መግለጫቸው ከምንም ነገር በላይ የሚያሳየው ለአገሪቱና ለህዝቡ ያላቸዉን ጭንቀት ሳይሆን፣ ይፋ የወጣዉንና ያስፈራቸዉን፣ በዉስጣቸው ያለዉን ልዩነት እንዴት አጥፍተው አሁንም የተለመደዉን የግፍ ስራቸዉን ለመቀጠል መዘጋጀታቸዉን ነው።

ኢትዮጵያዊያን ልንጠይቀዉ ያሚገባ አንድ ዋና ጥያቄ አለ። ለመሆኑ ህዉሃት-ኢህአዲግ አገር አስገንጥሎ፣ የኢትዮጵያን የባህር በር ዘግቶ፣ ንጹህ ዜጎችን ፍትህን ስለጠየቁ በአነጣጣሪ ተኳሾች እየገደለና፣ የተለየ ሃሳብ ያላቸዉንና የመንግስትን ስህተት ያሳዩትን ሁሉ አስሮ እያሰቃየ፣ እያኮላሸ፣ ሊወራ የማይገባው ነዉር በፖለቲካ እስረኞች ላይ እየፈጸመ፣ አዉሮጳዊያን ቅኝ ገዢወች በፈጠሩት ዘመን ያለፈበት ስልት፣ ዜጎችን በጎሳና ቋንቋ ከፋፍሎ እያጫረሰ፣ ይህን ሁሉ ስቃይ በህዝብና በአገር ላይ እያደረሰ፣ እንዴት ከእሩብ ምዕተ ዓመታት በላይ አገሪቱንና ህዝቡን መግዝት ቻለ? አሁንስ እንዴት በዚሁ የግፍ አገዛዙ ለመቀጠል ድፍረት አገኘ?  የተማመነው በመሰረተው መሰሪ ስርዓት በመሆኑ ነው።

በኢትዮጵያችን አሁን የተፈጠረው ቀዉስ ዋናው መንስዓኤ የህዉሃት-ኢህአዲግ መሪወች እንደሚሉት የነሱ የአመራር ዉድቀት ሳይሆን፣ ለህዉሃት-ኢህአዲግ ደም፣ አጥንትና ህይወት የሆነዉና የተመሰረተበት ጨካኝ ስርዓት ነው።  የችግሮቹ ዋናው መንስዓኤው ከሰወቹ በላይ የሆነው ስርዓቱ ነው።

በስርዓቱ ላይ ያላነጣጠር የመፍትሄ ሃሳብ፣ ችግሩን ከስር መሰረቱ ለመንቀልና ችግሩ ተመልሶ እንዳይመጣ ለማድረግ አይችልም። ወያኔ ኢህአዲግ፣ የችግሩን ዋና ስር ወይም መሰረት፣ የተወሰኑ ባለስልጣኖች የፈጠሩት ነው በማለት ብቻ፣ የተወሰኑ ባለስልጣኖችን በማተካካት የጥገና ለውጥ በማድረግ አሁንም አረመኒያዊ አገዛዙን አጠናክሮ ለመቀጠል እየተዘጋጀ ነው።

ችግርን ለማስወገድ፣ የችግሩን ስር (root cause) በዘዴ መመርመርና በትክክል መለየት ያስፈልጋል። የዚህም ጽሁፍ ዓላማ ይህ ነው። አሁን አገራችን የገባችበትን ችግር ምን አመጣዉ የሚለውን ጥያቄ በትክክል መመለስ ይገባል። የችግሩ ዋና ስር፣ የችግሮች ሁሉ መሰረት ሆኖ፣ ችግሮች ወይንም ችግሮችን የሚያስከትሉ ሰንሰለታዊ ሁነቶችን የሚቀሰቅስና፣ ልናስውግደው የሚገባው የችግሮችን ስርዎ-መንሴ ነው። ይህን የችግር መንስዔ በአግባቡ ካስወገድነው የፈጠራቸው ችግሮችና፣ ችግሮቹን ተከትለው የሚመጡ መጥፎ ወይም የማይፈለጉ ሁነቶች ለዘለቄታው ይጠፋሉ ወይም ተመልሰው አይመጡም።  የችግሩን ዋና ስር ሳናጠፋ ሰበብ (triggering event) ወይንም ከላይ ከላይ ያሉ ችግሮች ወይንም የዋናዉን ችግር ምልክቶች ወይም መገለጫወች (manifestations or symptoms) ላይ ብናተኩር፣ ችግሩ ተመልሶ መምጣቱ ወይንም ሌላ መልክ ይዞ ተጠናክሮ መከሰቱ አይቀርም።

በሌላ በኩል፣ ይህ አገራችን የገባችበትን ችግር፣ ኢትዮጵያ በተሻለ አቅጣጫና አስተዳደር ለመመራት የምትዘጋጅበት ጥሩ እድልም ይዞልን እንደመጣ በመቁጠር፣ ይህን የቁጣና የቁጭት ሃይል ወደ አዎንታዊ ጉልበት በመቀየር፣ ከችግሩ አዙሪት መውጣት እንድንችል የአገራችንን የፖለቲካ ስርዎ-ችግር በማስወገድና፣ አገራችን የህግ የበላይነት የሰፈነባትና የቂም-በቀል ፖለቲካ የማይኖርባት፣ ሁሉም ዜጋ በእኩልነት አስተዋጾዖ የሚያደርግባት፣ ሆና እንድትቀጥል መስራት አለብን።

አሁን ያለውን ችግር ከስፋቱና ጥልቀቱ የተነሳ በተወሰኑ ዓርፍተ ነገሮች መግለጽ ያስቸግራል።  ዋናው ችግር ግን ኢትዮጲያዊያን እንደ አንድ በአገሩ በነጻነት ሰርቶ የመኖር መብት እንዳለው ሰብዓዊ ፍጡር ሳይሆን፣ የወያኔ መንግስትና የፈጠረው ስርዓት፣ ኢሰብዓዊ በሆነ መንገድ ያለፍርድ ይገድሏቸዋል፣ አስነዋሪ ሰቆቃ ይፈጽሙቧቸዋል፣ ንብረታቸውን ይቀማሉ፣ እንዳይናገሩና አንዳይደራጁ ያፍኗቸዋል፣ የወያኔን ብልሹ መርህ፣ ‘ፖሊሲ’ ወይም ‘ዶክትሪን’ እንዲቀበሉ ያስገዲዷቸዋል።  ሰወች በሰብዓዊ ሃይላቸው ተጠቅመው በነጻነት ማሰብ፣ መስራትና ማደግና ይከለከላሉ። በአጭሩ የኢትዮጲያ ዜጎች በወያኔወችና  ወያኔወች በፈጠሩት ስርዓት ተፈጥሯዊና ህጋዊ መብታቸው ተገፎ እንደእንሰሳ ተቆጥረው ወንጀል እየተፈጸመባቸው ነው።

የዚህን የአገራችንን ዘርፈ-ብዙ ችግር ምንጩን ለማወቅ “ችግሩ ለምን ተፈጠረ ወይም ምን አመጣው’ በማለት የችግሩን ስር እስከምናገኝ ተከታታይ ጥያቄወችን ማንሳት ያስፈልጋል። ለምሳሌ ያህል አንድ የችግሩን ሁነት (event) እንመልከት።  በሰላም የመብት ጥያቄ ያቀረቡ ሰለማዊ ሰልፈኞች ለምን በመንግስት አነጣጥሮ ተኳሾች ይገደላሉ?  ለዚህ የሚጠበቀው መልስ የመንግስት ባላስልጣን የግድያ ትዕዛዝ ስለሰጠ ነው እንበል። ይህን የግድያ ትዕዛዝ የሰጠ የመንግስት ባላስልጣን ከቦታው ቢነሳ፣ ሰለማዊ ሰልፈኞችን መግደል ያቆማል ወይ? ለዚህ ምሳሌ ማየት ያለብን፣ አቶ መለስ ዜናዊ የ1997 ምርጫ ተክትሎ ግድያ አዘው ወደ ሁለት መቶ የሚሆኑ ሰለማዊ ሰልፈኞችን አዲስ አበባ ዉስጥ ብቻ በግፍ አስገድለዋል። እሳቸው በሞት ሲለዩ የተኳቸውና እግዚአብሄርን ይፈራሉ ይባል የነበሩት አቶ ኃይለማሪያም ደሳለኝ፣ ህዉሃትን ለማስደሰት፣ ተመሳሳይ ትዕዛዝ በመስጠት በመቶወች የሚቆጠሩ ንጹሃን ዜጎችን እያስገደሉ ነው።

የክልል መሪወችም ሆነ የተውሰኑ የጦር ጄኔራሎች የወያኔን አጥፊ ተልዕኮ ከፈጸሙ በኋላ ተተክተው አይተናል።  የህዝብ ሃብት ዘረፉ የተባሉና፣ በዘረኛ ቅስቅሳ ህዝቡን በጠላትነት ያነሳሱ የነበረው ጠቅላይ ሚኒስተር፣ ተተክተው አይተናል።  ሰወቹን በመቀያየር መንግስት የበለጠ ችግር ሲፈጥር እንጂ ሲያሻሽል አልታየም። የይምሰል ህግም ማውጣት ችግሩን አልፈታም።  ሰወችን በመቀየር፣ የማሰቃያንና የማኮላሻን ቦታ በመቀየር ብቻ ችግሩን ማጥፋት ወይም ተመልሶ እንዳይከሰት ማድረግ አይቻልም። በመሆኑም የችግሩ ምንጭ የተወሰኑ ስልጣን ላይ ያሉት ሰወች ወይንም የህግና፣የብልሹ አስተዳደር፣ የሙስና፣ የህዝብ ንብረት ምዝበራ፣የችሎታ ማነስ ወይም የአፈጻጸም ጉድለት አይደለም። እንዚህ ስርዎ-ችግሩ ያመጣቸው የችግሩ ምልክቶች ወይም ሁነቶች ብቻ ናቸው።

ዛሬ የሚገድሉትና የሚያስገድሉት የወያኔ ባለስልጣኖች ከስልጣን ቢወገዱና የመሰረቱት ዘረኛ፣ አድሏዊና አፋኝ ስርዓት (system) እስካለ ድረስ፣ ሌሎች በቦታዉ ተተክተዉ፣ ችግሩ ይቀጥላል፣ ወይንም መልኩንና ሰወችን እየቀያየረ በድጋሜ ይመጣል። ስርዓቱ የወያኔን መሰሪና በጥላቻ ላይ የተመሰረተ ተልዕኮ ለመፈጸም ሲባል በልዩ ሴራ የረቀቀ መዋቅር ተዘጋጅቶለታል። ስርዓቱን እንዳይወድቅ ደግፈው የያዙ፣ የተሳሰሩና እርስ በርሳቸው የሚደጋገፉ፣ ተደጋግፈዉም የከፋ አሉታዊ ተጽዕኖ የሚያመጡ ብዙ ምሶሶወች አሉት።  ስርዓቱን ቀጥ አድርገው የያዙት፣ እያደሱና እየጠገኑ ያቆሙት የሚከተሉት የስርዓቱ ዋልታወች ናቸው።

1. በዘርና ቋንቋ ከፋፋይ መርህ፤ የዚህ ስርዓት የመሃል ምሰሦ የሆነው አገሪቱን በዘርና ቋንቋ መከፋፈሉና የፈጠረውን የዘራው የዘር ወይም የጎሳ ጥላቻ ፖለቲካ ነው።  ይህ ወያኔወች የኢትዮጲያን ታሪክና አንድነት በማጥፋት፣ ህዝቡን ለመቆጣጠር ያመጡት የጎሳ ፖለቲካ ለወያኔው ስርዓት ከሁሉም በላይ መድህኑ ሁኗል። ኢትዮጵያዊያን የአገራቸውን ችግር በጋራና በሰለጠነ መንገድ ተወያይተው፣ መክረዉና ተቀራርበው እንዳይፈቱ፣ በአገር አቀፍ ጉዳይ ላይ ከማትኮር ይልቅ በመንደር ድንበርና በጥላቻ ፖለቲካ እንዲጠመዱ አድርጓቸዋል።
2. አፋኝ ጦርና የስለላ ድርጅት፤ ስርዓቱን የሚቃወሙትን ሁሉ ለማፈን፣ በወያኔ ታማኞች በበላይነት የሚመራ አገርና ህዝብን ሳይሆን፣ ወያኔወችንና አፋኝ ስርዓቱን የሚጠብቅ የጦርና የፖሊስ ሃይል አለ። የዜጎችን ዕለት-ከዕለት ህይወት ለመቆጣጠርና ለመሰለል፣ የሃሳብ ልዩነት ያላቸዉን ተቃዋሚወች ለማጥፋት ወያኔወች ከሚመሩት የስለላ ድርጅት በተጨማሪ፣ የውጭ ጉዳይ ሚንስቴሩና ቴሌኮሙኒኬሽን የመሳሰሉትን ለማፈኛነት ይጠቀማል ።
3. በፖለቲካ ድርጅቱ ቁጥጥር ስር ያለምጣኔ ሃብትና የዕምነት ተቋማት፤ስርዓቱን በገንዘብ ሃይል ለመደገፍና ኢኮኖሚያዊ ጥቅም በመስጠት፣ ደጋፊውችን ለማብዛትና፣ ተቃዋሚወችን ለማዳከም፣ የኢኮኖሚ አውታር የሆኑትን የአገሪቱን መሬት፣ ማአድን፣ ባንክ፣ የንግድ ተቋማትን እንደ አየር መንገድ፣ ኤፈርት፣ ሜቴክ፣ ቴሌኮሙኒኬሽን፣ መብራት ሃይልና የመሳሰሉትን በቁጥጥሩ ስር አስገብቷል። የመንግስት መስሪያ ቤቶችን በደካሞችና በወያኔ ደጋፊወች ብቻ በመሙላት፣ ዜጎችን በህዉሃት ላይ ጥገኛ እንዲሆኑ በማድረግ፣ የስርዓቱን እድሜ ለማራዘምና የዜጎችን ዕለት ከዕለት ኑሮ ለመቆጣጠር ይጠቀምባቸዋል። የዕምነት ድርጅቶችንም እንደዚሁ በወያኔ ታማኞች እንዲመሩ በማድረግ ህዝብ ሲበደል አንዳይነሱና፣ ግፍ ሲፈጸም እዉነትን እንዳይናገሩ አድርጓል።
4. ተቃዋሚወችን የሚያጠፋየይስሙላ የፍትህና የምርጫድርጅቶች፤ ወያኔ ካለው የአንድ-ድምፅ ፓርላማ በተጨማሪ ለይስሙላ ያሉ የፍትህ መስሪያ ቤቶች፣ የወያኔን ስርዓት “ህጋዊ” ጠለላ ይሰጣሉ። አፋኝ ህጎችን እንደ ጸረ-ሽብርና፣ የበጎ አድራጎት ድርጅቶች ህግ በማውጣት፣ መንግስትን የሚቃወሙትንና የመብት ጥያቄ ያነሱትን በእስር ያሰቃያል፣ ሰቆቃ ይፈጽማል። ዜጎችን የመናገር፣ የመሰብሰብ፣ የመደራጀት መብታቸውን ይነፍጋል። ለይምሰል ያክል ምርጫ ያካሂዳል፣ ከወያኔ በስተቀር ተመራጭ እንዳይኖር ያደርጋል። ምርጫን ያጭበረብራል።
5. አማርጭ ሃሳብ የሚዘጋና ጥላቻየሚነዛ የመገናኛ ብዙሃን፤ወያኔወች የሚመሩዋቸዉን በመንግስት ቁጥጥር ስር ያሉ የመገናኛ ብዙሃንን፣ በህዝቡ መሃል ጥላቻን ለመዝራት፣ ውሸትን ለማሰራጨት፣ ህዝቡን የመንግስትን አቋም ብቻ እንዲከተል ለማድረግ፣ አማራጭ ሃስቦችን ዝግ ለማድረግ ይጠቀምባቸዋል። የግል መገናኛ ብዙሃንን፣ የሰብዓዊ መብት ድርጅቶችን፣ የዝቡን ችግርና በደል እንዳያሳውቁ ፣ህዝቡን እንዳያነቁ ያጠፋል። የትምህርት ተቋማትን ወጣቱን በዘር ለመከፋፈል፣ ሰላዮችንና ጆሮ-ጠቢወችን በመሰግሰግ፣ የጎሳ ጥላቻ ማስተማሪያ በማድረግ፣ የአዕምሮ ነጻነት እንዳይኖር በማፈን፣ የወያኔ ካድሬ መፈልፈያ አድርጓቸውል።

እነዚህ እርስ በእርስ የሚደጋገፉናየተሳሰሩ ምሶሶወችና፣ ምሶሶወቹየቆሙለት መሰሪና አገር አጥፊተልዕኮና መርህ፣ ምሶሶወቹ የቆሙበት መዋቅሩና፣ ስርዓቱን የሚመሩትናየሚያገለግሉት ሰወች፣ በአንድተዋህደውና ተቀናጅተው ነው አሁንየደረስንበትን ችግር የፈጠሩት።ለዚህም ነው ችግሩ ስርዓታዊ(systemic) ነው፣ ወይም የችግሩ ዋና መንስዔ ስርዓቱ ነው የምንለው።  

ስለዚህ በአሁኑ ሰዓት በአገራችን ያለው አደገኛ ሁኔታ የትግራይ ህዝብ ነጻ አውጭ ድርጅት ማንፌስቶ እንደሚገልጸው ወያኔውች በደደቢት የጀመሩት በይበልጥ በአማራ ላይ በአላቸው ጥላቻ ላይ የተመረኮዘ በልዩ ተንኮል የተዘጋጀ፣ ከፋፋይ፣ አድሏዊና አፋኝ ስርዓት ነው። አሁን ያለው ችግሩ በተወሰኑ ግለሰቦች ብቻ የተፈጠረ ወይም በተናጠል የሚታይ አይደለም። በአገራችን ያለው ችግር ይህ ስርዓት እስካለ ድረስ ይቀጥላል። የችግሩ ስርዎ-መንስዔ (root cause) ይህ ወያኔ የፈጠረው ስርዓት ነው። የችግሩን ወቅታዊ ሁነቶች፣ ለምሳሌ ሰዎችን መቀየር፣ አንደ የአዲስ አበባ ድንበር መስፋፋት ችግር ወይም የወልቃይት ጉዳይ ለጊዜው መልስ በመስጠት ችግሩን ለዘለቄታው መፍታት አይቻልም።

ወያኔወች ዛሬ የፖለቲካ እስረኞችን፣ ምህረት ጠየቁ እያሉ፣ ካደነዘዙና የማይድን የአዕምሮ ሰቆቃ ከፈጸሙባቸው በኋላ ቢፈቷቸውም፣ ነገ ደግሞ ባለተራወችን ያስራሉ። ዛሬ ግድያቸውን  ለጊዜው ቢያቆሙ፣ ከተውሰነ ጊዜ በኋላ ይጀምራሉ። ወያኔወች በሃያ ስድስት ዓመታት አገዛዛቸው ያሳዩን ሃቅ ይህን በደል፣ ተራ በተራ፣ መርሃ-ግብር አውጥተዉለት፣ በተለያየ የህብረተሰቡና የአገሪቱ ክፍል ላይ መፈጸማቸውን ነው። ከሁሉም በላይ አገር ሊመሩ የሚችሉ ዜጎችንና ድርጅቶችን ገና ብቅ ሲሉ ያጠፋሉ። ዜጎችን ሰላማዊ አማራጮች ሁሉ እንዲዘጉባቸው በማድረግ ተስፋ በማስቆረጥ ወደጦርነትና ሃይል አማራጭ ይገፋሉ። በአገሪቱ የዘር ጥላቻን ይዘራሉ።  እኛ ካልገዘናችሁ ህዝቡም አገሪቱም ትጠፋለች በማለት ህዝቡን ያሸብራሉ። በመግደል፣ በመዝረፍና በማሸበር ረግጦ መያዝ ከአገዛዙ ስርዓት እምነትና ተልዕኮ የመጣ እንጂ የተወስኑ አምባገነኖች ብቻ ፍላጎት አይደለም።  ሰወቹ ቢቀያየሩም፣ ይህ ስር የሰደደና በተንኮል የተዘጋጀ አፋኝ ስርዓት እስካለ ድረስ፣ ባለው አጥፊና የማያፈናፍን የድርጅት ባህል (organizational culture)፣ በስፋት በተደራጀው የስለላ ድርጅትና ሌሎች ከላይ የተጠቀሱ ዋልታወቹ ጋር በመሆን፣ አዲስ የሚቀላቀሉትን ግለስቦች ባህሪ ስርዓቱ በተቃኘበት መንገድ ይቀርጸዋል።

ሰላማዊ ሰልፈኞችን ለመግደል ትዕዛዝ የሚያስተላልፉት ወያኔወች የተለመደ ድራማቸውን ይዘው ቀርበዋል። የታዘዙትም የክልል ባለስልጣኖች ትዕዛዙን ተቀብለዋል። ወያኔወች “በጥልቀት እንታደሳለን” እያሉ የሚያላዝኑት፣ ችግሩን የሚያዩበት መነጸራችው ያው ሃያ ስድስት ዓመታት የገዛን ወያኔ የዘረጋው ዘረኛዉና መሰሪዉ ስርዓት ነው። የሚመሩበትም ፍጹም የተማከለ፣ ሚስጥራዊና ከፋፋይ፣ የማያፈናፍንና፣ በተወሰኑ የህወሃት ሰወች የሚመራ፣ ስርዓት ነው።

ወያኔወች ፈታኝ ወቅት ሲያጋጥማቸው በሚስጥር በመወሰን፣ ከስራቸው ያስጠጓቸውን ተለጣፊወች ተጠያቂ ያደረጉ ይመስላሉ፤ ወይንም አንዳንዶቹን ሆዳሞች የመስዋዕት በግ ያደርጓቸዋል። በረከት ስምኦን ባለፈዉ ዓመት ይህን ነበር ያለው።  “በኢትዮጲያ ዉስጥ ፈደራል የሚባል ህዝብ የለም ክልላዊ ህዝብ ነው ያለው ኢህአዲግ ለብልሽት ብሄራዊ ካባ ልንደርብለት አይገባም የሚል በጣም ጠንካራ አቋም ነው ያለው፣ በጣም ጠንካራ፣እያንዳንዱ ክልል፣ እያንዳንዱ ብሄራዊ ድርጅት የራሱን ብልሽት ራሱ ይታገል።”  ይህም ወንጀሉን የሚፈፅመዉን የፌደራል መንግስትና ወያኔ ከደሙ ንጹህ እንደሆነ በማቅረብ፣ አፋኙን ስርዓት ለማዳንና ለማጠናከር የተወሰኑ የአማራና የኦሮሞ ተለጣፊ መሪወችን፣ ህዝባቸውን ካስጨፈጨፉ በኋላ ሊወረዉሯቸው መሆኑን ሲገልጽ ነበር። የአሁንም ድራማ ከዚያ የተለየ አይደለም።

የወያኔ ኢህአዲግ ሰወች ማሰብና መጓዝ የሚችሉት ይህ ስርዓት ባሰመራላቸው ቀጭን መስመር ብቻ ነው።  አንዳንድ የሚባንኑ የኢህአዲግ ሰወች ቢኖሩም እንኳ፣ ከዚህ ከተሰጣቸው፣ ነገሮችን የመመልከቻ ዘይቤ (paradigm) ዉጭ ሊያስቡ አይችሉም። ሌላ አዲስ ነገር እንዳያስቡ ይህ ስርዓት አፍኖና አስሮ ይዟቸዋል። በወያኔ የአዕምሮ ማደንዘዣና አስገዲዶ ማሳመን (indoctrination and brainwash) ያልተረቱ እንደ አቶ ለማ መገርሳ ያሉ አንዳንድ የስርዓቱ አባላት ቢኖሩም እንኳን፣ ከዚህ ወጭ ማሰብ ከጀመሩ ስርዓቱ በተለያየ ተንኮል ያጠፋቸዋል። ይህ የችግሮቹ ሁሉ ዋና ምንጭ የሆነ ስርዓትና፣ የችግሩን ሁነቶች የፈጠሩት ግለስቦች፣ ችግሩን በፈጠሩበት አስተሳሰባቸው፣ አገራችንን አሁን ከገባችበት የፖለቲካ ምስቅልቅል ሊያወጧት አይችሉም።  እንዲያውም የህወሃት መንግስት ተጠናክሮ ለመቀጠል ይህን አጋጣሚ ይጠቀምበታል።

መቶ ሚሊዮን የሚጠጋ ህዝብ በአለባት ኢትዮጵያ ይህን እየገደለ፣ በሰቆቃ የገዛንን ስርዓት ተጭኖብን እንድንቀጥል የሚያስገድደን ምን ሁኔታ አለ?  ወያኔ ለህዝብ ባለው ንቀት፣ ይህን ሁሉ ወንጀልና ግፍ በረቀቀ ዘዴ አቀነባብሮ እየፈጸመ፣ አሁንም ለኢትዮጵያ ከኔ በላይ አሳቢ የለም፣ መፍትሄዉም እኔዉ ነኝ ይለናል። ከዘረፉት በተረፋቸው የብድርና እርዳታ ገንዘብ መንገድ ሰርተናል ከሆነ የሚሉን፣ ፋሺስት ጣሊያንም እየጨፈጨፈን በአምስት ዓመታት የበለጠና እስካሁን እያገለገለ ያለ መንገድ ሰርቷል።

የበደለ ቢረሳ የተበደለ አይረሳም። የኢትዮጲያ ህዝብ በዚህ ስርዓትና በወያኔ የደርሰበትን ግፍ ህሊና ያለዉ ሰዉ ፍጹም አይረሳዉም።  አገር ለመገንጠልና ለማስገንጠል አቅዶ የተነሳው የትግራይ ነጻ አውጭ ግንባር (ህዉሃት)፣ ብዙ ሺህወችን ጨፍጭፎና አስጨፍጭፎ ስልጣን ላይ ወጥቶ፣ በኢትዮጲያ ላይ ያደረሰውን በደል በዚህ አጭር ጽሁፍ ጨርሶ መዘርዘር አይቻልም። በመሃል አዲስ አበባ የተገደሉት እነ አሰፋ ማሩ፣ የእነ ሽብሬ ህይወት በግፍ የተጨፈጨፉት የጋምቤላ፣ ኦሮምያ፣ሲዳሞ፣ ኡጋዴን፣ አዲስ አበባ፣ ጎንደር፣ ጎጃም፣ ወገኖቻችን ደም አሁንም ወደሰማይ ይጣራል።  በገደሉት ልጇ አስከሬን ላይ አንድትቀመጥ አስገድደው የደበደቧትን የወለጋዋን እናት ሰቆቃ እግዚአብሄር ያያል። በወያኔ እስር ቤት የሚሰቃዩና የተገደሉ በሺወች የሚቆጠሩ ወገኖቻችን፣ የፖለቲካ እስረኞችና ጋዜጠኞች እምባ ወደአምላካቸው ይፈሳል። ይህንና ሌሎች ተዘርዝረው የማያልቁ በደሎችን የፈጸመብንን ስርዓት ተሸክመን የምንጓዝበት ምን ምክንያት ሊኖር ይችላል? የኢትዮጵያ ህዝብ ከዚህ ስርዓትና፣ ከህዉሃት-ኢህአዲግጋር አልቆረበም። በቃ።

አሁን ለደረስንበት የፖለቲካ ችግርና ዋናዉ መንስዔዉ ይህ የወያኔ አፋኝና ጨፍጫፊ ስርዓት ነው። ይህ ስርዓት በኢትዮጲያ ህዝብ ላይ የፈጸመው ወንጀል ራሱን ገፍቶ ሊያጠፋው ተቃርቧል። ስለዚህ ሁሉም ኢትዮጲያው በዘር በሃይማኖት ሳይከፋፈል በአንድ ላይ ተባብሮና ተነስቶ ይህን ግፈኛ ስርዓት ያስውግድ። ከዛ ዉጭ በችግሩ ምልክት ወይም እዚህም-እዛም ያሉ ግለሰቦች ላይ ያተኮረ፣ ያዝ-ለቀቅ የሆነ ትግል ወያኔወች የመሰረቱትን ስርዓት ዕድሜ ያራዝማል። ወያኔና ስርዓቱ አንገፍግፎናል። ይህ መሰሪ ስርዓት ፈርሶ በህግ የበላይነት የሚመራና፣ ለሁሉም ዜጎች መብት የቆመ ስርዓት መመስረት አለበት። ትግላችን የጥላቻንና የመከፋፈልን ፖለቲካ የሚዘጋና፣ የችግሩ ስርዎ-መንሰዔ ላይ ያተኮረ ይሁን። የኢትዮጲያ ህዝብ የአጋዚን ‘ስናይፐር’ ሳይፈራ መስዋዕትነት እየከፈለ ያለው፣ የተወሰኑ ትንንሽ ሌቦችን ከስልጣን ለማባረር ሳይሆን፣ ሃያ ስድስት ዓመታት እየጨፈጨፈ የገዛንን ስርዓትና በላዩ ላይ የሰፈሩትን ወንጀለኞች እስከመጨረሻዉ ለማስወገድ ነው። ይህን ስርዓት ለመጣልና ትግሉን ከግብ ለማድረስ፣ ኢትዮጵያዊያን በመተባበርና፣ ጥቃቅን ልዩነታቸውን ወደጎን በመተው፣ በአንድ ላይ ተነስተን የችግሩ ስርዎ-መንሰዔ  ላይ የተቀነባበረና ዘርፈ-ብዙና ስልታዊ እርምጃወችን ልንወስድ ይገባል። ይህ ህዉሃት የመሰረተዉ አፋኝና ከፋፋይ ስርዓት መወገድ አለበት። የኢትዮጵያ ህዝብ ክዚህ አስከፊ ስርዓት እስር ነፃ መዉጣት አለበት።

አንድነት ሃይል ነው

Ethiopia Is Falling Apart

Tepid reforms and halfhearted concessions won’t save the country’s authoritarian government from its existential crisis.

Mohammed Ademo and Jeffrey Smith

People protest against the Ethiopian government during Irreecha, the annual Oromo festival to celebrates the end of the rainy season, in Bishoftu on October 1, 2017.
An Ethiopian religious festival transformed into a rare moment of open defiance to the government one year after a stampede started by police killed dozens at the gathering. The Irreecha festival is held annually by the Oromos, Ethiopia’s largest ethnic group, which in late 2015 began months of anti-government protests over claims of marginalisation and unfair land seizures. / AFP PHOTO / Zacharias ABUBEKER (Photo credit should read ZACHARIAS ABUBEKER/AFP/Getty Images)

For a brief moment last week, Ethiopia seemed poised to shed its reputation as Africa’s Stasi state. At a press conference on Jan. 3, Ethiopian Prime Minister Hailemariam Desalegn vowed to free political prisoners and shutter the notorious Maekelawi prison, which has long served as a torture chamber for government critics, opposition leaders, journalists, and activists.

Desalegn’s announcement shocked Ethiopian citizens and observers alike. Initial reports indicated that the Ethiopian regime had finally accepted that mistakes had been made and serious abuses had been committed on its watch. Indeed, the stark admission would have marked the first time ever that Ethiopia had acknowledged holding political prisoners in the country. (Human rights groups have estimated that they number in the tens of thousands.)

The outpouring of optimism did not last long. Within hours, an aide to Desalegn clarified the prime minister’s remarks, saying that “mistranslation” by the media was to blame for the confusion. And indeed Desalegn’s actual comments in Amharic were less clear-cut. He spoke of the need to cultivate national reconciliation and to expand democratic freedoms, adding that “some political leaders and individuals whose crimes have resulted in court convictions or their ongoing trial” would be pardoned or have their cases withdrawn. A week after the press conference, it remains unclear how many people will be freed or when, if at all.

One fact remains clear, however. Following three years of escalating anti-government protests — mostly by the Oromo ethnic group and to an extent the Amhara, who together comprise two-thirds of the country’s 100 million people — Ethiopia can no longer afford to ignore demands for political reform. For years, the regime has sacrificed respect for basic political rights and civil liberties on the altar of economic growth. And its claims of a rapidly growing economy have always been dubious at best. The status quo can no longer hold.

A staunch U.S. ally in the war on terrorism, Ethiopia is seen as a stable oasis in the troubled Horn of Africa region, which is plagued by both extremist attacks and ruthless counterinsurgency operations. This image of stability has been cultivated by well-oiled lobbyists in Washington and by an army of social media trolls on the government payroll. However, despite the outward veneer of growth and stability, all is not well in Ethiopia.

In an effort to boost lagging exports, authorities devalued Ethiopia’s currency, the birr, by 15 percent last October. The country is also struggling to mitigate the effects of massive youth unemployment, high public debt, rising inflation, and a shortage of foreign currency. The economic woes that have beleaguered Ethiopia have fueled the increasing unrest. Amhara and Oromo protesters decry economic marginalization and systemic exclusion at the hands of powerful ethnic Tigrayan leaders. The economic dividends of the country’s modest growth are not broadly shared outside the wealthy business class and associates of the ruling party. To make matters worse, a long-simmering border disputebetween the Oromia and the Somali regions has left hundreds of people dead and more than 700,000, mostly from the Oromo ethnic group, internally displaced.

Taken together, these burgeoning crises have raised credible concerns about the risk of state collapse. And there are good reasons to be worried. Western donorsand foreign investors alike are increasingly jittery about the political uncertainty and growing popular unrest. In its annual Fragile States Index, which predicts risk of state failure, the Fund for Peace ranked Ethiopia 15th out of 178 countries surveyed, up from 24th in 2016.

Adding to the creeping sense of doom is an internal power struggle that is ripping apart the ruling Ethiopian People’s Revolutionary Democratic Front (EPRDF), which has been in power since 1991. The EPRDF is a coalition of four unequal partners, including the Amhara National Democratic Movement, the Oromo People’s Democratic Party (OPDO), and the Tigrayan People’s Liberation Front (TPLF). Ostensibly, each party is meant to represent the vested interests of its ethnic region within the EPRDF.

In theory, Ethiopia is a federation, based on decentralized ethnic representation. In practice, the federal system has for years enabled the domination of the country’s political space, economy, and security services by ethnic Tigrayans. The TPLF represents the Tigray region, home to only about 6 percent of the country’s population. Yet the party gets the same number of votes as the OPDO, which represents the roughly 40 percent of Ethiopians who are ethnic Oromos.

This inherent tension broke the surface in October 2016, when newly elected OPDO leaders began to openly embrace protesters’ grievances and calls for reform. This marked the first sign of a split within the EPRDF and set the stage for the ongoing power struggle over how to respond to the increasingly deadly and destabilizing Oromo protests.

The Oromo protest movement has amplified the OPDO’s voice within the EPRDF. At the press briefing held with Desalegn on Jan. 3, Lemma Megersa, the head of the OPDO and president of Oromia, accused TPLF officials of planting cronies inside his party and viewing political power as their own personal property. He made this claim in the presence of the TPLF chairman — a stunning public rebuke.

On the surface, the ruling coalition now appears open to correcting course. Instead of blaming its failures on terrorists, “anti-peace elements,” or diaspora-based opposition groups as the EPRDF has done in the past, Desalegn acknowledged the need for reform. To stop Ethiopia from falling apart, however, the government will need to go much further than the halfhearted concessions hinted at by the prime minister. It must undertake a host of long-overdue political and legal reforms, including dismantling the fusillade of draconian laws it has enacted over the last two decades to stifle dissent, decimate civil society, and muzzle the opposition.

A number of prominent Ethiopian opposition leaders, activists, and journalists — some of whom are expected to be freed after Desalegn’s remarks — have been unjustly detained and convicted under a noxious trio of laws, namely the Freedom of the Mass Media and Access to Information Proclamation, the Charities and Societies Proclamation, and the Anti-Terrorism Proclamation. To ensure that prisoners who are pardoned do not end up back behind bars, and to truly reckon with the abuses committed during the EPRDF’s 27-year rule, Ethiopia’s leaders should immediately begin dismantling the machinery of oppression by repealing and replacing those laws, which have been routinely condemned for failing to meet international standards.

In addition, to turn the page on its checkered past, the EPRDF regime — which now controls 100 percent of seats in parliament — must also implement a process of national reconciliation based on the principles of inclusivity and genuine political dialogue. In his Jan. 3 statement, Desalegn cited the need for social healing as a reason for the pardon of some prisoners. It was a historic moment. But for it to translate into real change, the country’s leaders must resolve to release all political prisoners without delay or preconditions; fully implement the country’s rarely applied but progressive constitution; ensure the independence and impartiality of the judiciary; end unchecked impunity for corrupt officeholders and security officials; and hold to account those responsible for the death and displacement of hundreds of Ethiopians.

No one expects change in Ethiopia to occur overnight. The reform process will undoubtedly be lengthy and fraught with potential obstacles. But to rescue the country from the undue weight of its own repression, EPRDF leaders have no choice but to change course.

Like this article? Read an unlimited number of articles, plus access to our entire 47-year printed archive, the FP App, and the Digital Magazine when you subscribe to FP Premium for just 99 cents!

Ethiopia regime caught between will to survive and call for change – FT

Real reform unlikely as it would mean self-destruction for government, critics say

John Aglionby, East Africa Correspondent — After anti-government protests erupted two years ago, Ethiopia’s government adopted its traditional approach to dealing with dissent: hundreds of people were killed in clashes with security forces, tens of thousands were detained and a state of emergency was imposed.

But the unrest continued to fester and has escalated in the five months since emergency rule was lifted, once more threatening the stability of the nation and the prospects of one of Africa’s best-performing economies.

Now the rattled government is trying a different tactic — making conciliatory gestures to those who oppose its autocratic rule.

Hailemariam Desalegn, the prime minister, announced last week that the government would release political prisoners and close a notorious prison as the first steps in a process to “foster national reconciliation”.

Analysts say the highly unusual measure was prompted by a belated realisation in the Ethiopian People’s Revolutionary Democratic Front that the unrest posed a serious threat to its 26-year hold on power. But the way the crisis has been handled also exposes unprecedented cracks in the unity of the four-party ruling coalition.

“[While] on the one hand . . . the situation of our country is delightful, the conflicts . . . pose serious danger to our national survival

Regime executive committee press release
“The EPRDF has always had divisions but it’s been very insular and everything has been contained,” says Ahmed Salim, an analyst at Teneo Intelligence. “For the first time we’re seeing some of these machinations play out publicly because of the anti-government protests.”

The decision to release prisoners, which has yet to be implemented, was taken by the EPRDF’s 36-member executive committee at a 17-day retreat last month.

In a rare bout of self-criticism, the executive committee blamed the crisis on poor leadership at all levels of the coalition and a lack of democracy.

The EPRDF controls all the seats in parliament and all the main opposition parties have been outlawed or emasculated, the country has few independent civil society organisations and the media is muzzled.

The committee concluded that while “on the one hand . . . the situation of our country is delightful”, according to an official translation of a press release, “the conflicts being ensued in different parts of the country . . . posed serious danger to our national survival”.

The “conflicts” erupted in 2015 over opposition to government plans to expand the capital, Addis Ababa. They escalated into a more general anti-government movement as discontent rose, particularly in the Oromia and Amhara regions, where people complain about decades of marginalisation by the ruling Tigrayan elite.

Ethiopia’s prime minister Hailemariam Desalegn said the move to free prisoners would ‘foster national reconciliation’ © AP
More recently, the protests have centred on clashes between people in Oromia and the Somali federal state, prompting fears among analysts that the unrest could become increasingly ethnic.

“It’s a realisation by the [EPRDF], perhaps a little too late, that they need to shift course in their approach to the growing anti-government sentiment,” Mr Salim says. “It’s a tacit acceptance they’ve got it all wrong.”

After its meeting, the EPRDF committee expressed “its earnest remorse for putting the ongoing quarter century [of] development in jeopardy”.

Over the past decade, Ethiopia, an impoverished nation of 100m, has recorded average economic growth of more than 8 per cent, while attracting billions of dollars in foreign investment as it positioned itself as a centre of low-cost manufacturing.

Awol Allo, an Ethiopian political analyst at Keele University in the UK, describes the prisoner announcement as a “major step in the right direction for the EPRDF”.

However, activists’ long-held scepticism of the regime’s reform promises would remain until there was tangible progress, he says.

Arguably the greater threat to the coalition’s survival comes not from the streets but from within its ranks, he says, particularly the Oromo Peoples’ Democratic Organisation and Amhara National Democratic Movement parties.

“These parties are becoming increasingly vocal and demanding greater democracy,” he says.

The Oromo and Amhara ethnic groups account for more than 60 per cent of the population, but the EPRDF is dominated by the Tigrayan People’s Liberation Front.

Tigrayans comprise only 6 per cent of the population but the TPLF led the armed struggle that in 1991 toppled Mengistu Haile Mariam’s dictatorship.

The fourth party in the EPRDF is the Southern Ethiopian People’s Democratic Movement, which is led by Mr Hailemariam, the prime minister

Mr Salim says the EPRDF is “clearly not united” but that it is premature to predict what will happen. “Complete collapse is the most unlikely scenario but they’re experiencing threats that are existential,” he says.

The coalition’s challenge is to find a balance between survival and satisfying demands for change, says Befeqadu Hailu, a prominent Ethiopian blogger.

“If the EPRDF does real reform and introduces proper democracy it will perish, because it’s created so many grievances in every citizen’s head it will either split or be voted out,” he says. “But if it doesn’t do reform, the crisis will get worse